info@pherbal.com

 
  

آدرس کانال تلگرام گیاهان دارویی پیروز
https://t.me/joinchat/AAAAAEFO8LQQwpY3uhpkqg

با مولانا جلال الدين محمد مولوي

با مولانا


مولانا را بهانه كرديم تا از عرفان اســـلامي و نقوش درمانگر آن بر جسم و جان انسان سخن بگوييم .  همچنين از خاقاني ، عطار ، محي الدين عربي ، حكيم سنائي ، فخرالدين عراقي ، سعدي ، حافظ و ملاصدرا



 





نقش درمان عرفاني با مولانا

 


سبب افسردگي انسان ها ، آزمندي و خود خواهي است.

اصلاح شخصيت از راه نيكوكاري

دگر آزاري ، بيماري شايع  جامعه هاي روان رنجور است

حالات دروني شخص ، در ظاهر او ظهور دارد

گفتار و رفتار ، آئينه درون است

درمان بيماري هاي رواني از راه كشف  عادت هاي  بيمار

كنده شدن از عادت هاي بد ، بايد تدريجي باشند

شناخت ضمير  از آثار و انديشه ها

احساس دل روشن بينان ، حقيقت است

ارتباط حواس با يكديگر

اميال انسان از بين نمي رود . در كمون ميماند تا وقت بروز

رجحان طب روحاني بر طب جسماني

تاثير غذا ها در معالجه بيماري ها

نبض شناسي / پرهيز ، سرچشمه همه درمان هاست


تشخيص بيماري ، راه درمان را هموار ميكند


 
مولانا جلال الدين محمد بلخي' مولوي'


 
زاده در سال 604 هجري قمري در بلخ

طلوع شمس تبريزي  در آستانه چهل سالگي مولانا در قونيه / 642 ه.ق

كه كس نگشود  و  نگشايد به حكمت اين معما را               

غيبت شمس . غروب دائم


شيدائي مولانا .... بي قراري . شوريدگي  .  سماع  . رقص مردان . ترانه هاي عرفاني

وفات مولانا : 672 ه.ق / زندگي خاكي  68 سال


آخرين كلمات : ما به عالم خاك ، پي اقامت نيامديم . ما  در زندان دنيا محبوسيم
اميد كه عنقريب به بزم حبيب رسيد و سر  در نقاب غروب كشيد.

مردمان از مسلمان و گبر و ترسا و يهودي و ... پيكرش را تا غنودن در خاك تشييع كردند .
وحدت بود و نه تفرقه !
بي رنگي بر رنگ ها غالب شده بود




آثار مــولانـــا

  •  غزليات ديوان شمس (جذبه هاي شور انگيز روح كيهاني جلال الدين )
  •  مثنوي معنوي در عرفان و اخلاق
  •  فيه ما فيه
  •  مكاتيب


 

وصيت نامه مولانا


اوصيكم بتقوي الله في السر و العلانيه
و بقله ا لطعام   و قله ا لمنام  و قله ا لكلام
و هجران المعاصي و الاثام
و مواظبه الصيام   و  دوام القيام و ترك الشهوات علي الدوام
و احتمال ا لجفاء من جميع ا لانام
و ترك مجالسه ا لسفهاء و ا لعوام
و مصاحبه الصالحين و ا لكرام
و ان  خير الناس من ينفع ا لناس
و خير ا لكلام ما قل و دل
و الحمد لله وحده
 
 


تابلــــــو


 
رها  از بند هوي . كمند ريا  . خالي از خود بيني
عارف ، رنگ پذير  و  فرقه گرا نيست

پرواز از مغاك صورت به سيرت بي صورتي ست كه سير و سلوك نام دارد

اصول اصول اصول الدين في كشف اسرار الوصول و اليقين

 



علي................................................... از ديد گاه مولانا

 
از علي ، آموز . اخلاص عمل                شير حق . را دان مطهر  از  دغل

او خدو انداخت بر روي علي                  افتخار  هر  نبي   و   هر   ولي

اي علي  كه جمله عقل و ديده اي       شمه اي وا گو .  از آنچه ديده اي

راز بگشا . اي علي مرتضي          اي پس از سوء القضا ء حسن القضاء

چون تو بابي . آن مدينه علم را                چون شعاعي . آفتاب حلم را

باز باش اي باب رحمت تا ابد                بارگاه  ما  له  كفوا احد





 

 
مولانا جلال‌الدین محمد مولوي بلخی


تصویری پنداری از مولانا
زادروز ۶ ربیع‌الاول ۶۰۴   قمری
بلخ
درگذشت ۵ جمادی‌الثانی ۶۷۲ قمری
قونیه
آرامگاه

قونیه ترکیه

محل زندگی ایران -  تاجیکستان  - /افغانستان و  ترکیه کنونی
ملیت پرچم ایران ایران
لقب مولانا
مولوی
 حمو ش
دوره خوارزمشاهیان
دين اسلام عارفان
آثار مثنوی معنوی
دیوان شمس
فیه ما فیه





        جلال‌الدین محمد بلخی معروف به مولوی و مولانا  از مشهورترین شاعران ایرانی‌تبارپارسی‌گوی است  نام کامل وی «محمد ابن محمد ابن حسین حسینی خطیبی بکری بلخی» بوده و در دوران حیات به القاب «جلال‌الدین»،

«خداوندگار» و « مولانا خداوندگار » نامیده می‌شده‌است . در قرن‌های بعد (ظاهراً از قرن ۹) القاب «مولوی» ، «مولانا» ، «مولوی رومی» و «ملای رومی» برای وی به کار رفته‌است و از برخی از اشعارش تخلص او را «خاموش» و

«خَموش»  دانسته‌اند .  زبان مادری وی پارسی بوده است .



مولوی  ، پیوند دهندهٔ ملت‌ها


 

        مولوی زادهٔ بلخ بود و در زمان تصنیف آثارش در قونیه در دیار روم می‌زیست . با آنکه آثار مولوی به عموم جهانیان تعلق دارد ، ولی پارسی‌زبانان بهرهٔ خود را از او بیشتر می‌دانند ، چرا که حدود شصت تا هفت هزار بیت او فارسی

است و خطبه‌ها و نامه‌ها و تقریرات او نیز به فارسی میباشد .  و تنها حدود هزار بیت عربی و کمتر از پنجاه بیت به زبانهای یونانی/ترکی شعر دارد .

پارسی گو گرچه تازی خوشتر است   عشق را خود صد زبان دیگر است

و پسر مولانا نیز چندان بنا به اعتراف خودش در زبانهای ترکی/ یونانی خوب روان نبوده است:

بگذر از گفت ترکی و رومی   که از این اصطلاح محرومی
گوی از پارسی و تازی   که در این دو همی خوش تازی

   آثار مولانا به علاوه مناطق فارسی زبان , تاثیر فراوانی در هند و پاکستان و ترکیه و آسیای میانه گذاشته است .  آثار مولانا تأثیر فراوانی روی ادبیات و فرهنگ ترکی نیز داشته‌است . دلیل این امر این است که اکثر جانشینان مولوی در

طریقهٔ مولويه  مربوط به او از ناحیهٔ قونیه بودند و آرامگاه وی نیز در قونیه است .

ای بسا هندو و ترک همزبان   ای بسا دو ترک چون بیگانگان

برخی مولوی‌شناسان  برآن‌اند که در دوران مولوی ، زبان مردم کوچه و بازار قونیه ، زبان فارسی بوده‌است . جلال الدین همایی در این رابطه به این بیت پسر مولانا  (که پس از چند بیت عربی آن را سرود) اشاره میکند[

فارسی گو که جمله دريابند   گرچه زین غافلاند و در خوابند




زندگی‌نامه

        



                 موزهٔ مولانا در قونیه

           جلال‌الدین محمد بلخی در ۶ ربیع‌الاول  سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد....... پدر او مولانا محمد بن حسین خطیبی معروف به بهاءالدین ولد و سلطان‌العلما، از بزرگان صوفیه و مردی عارف بود و نسبت خرقهٔ او به احمد غزالی می‌پیوست . وی در عرفان و سلوک سابقه‌ای دیرین داشت و چون اهل بحث و جدال نبود و دانش و معرفت حقیقی را در سلوک باطنی می‌دانست نه در مباحثات و مناقشات کلامی و لفظی ، پرچم‌داران کلام و جدال با او مخالفت کردند . از جمله فخرالدین رازی که استاد سلطان محمد خوارزمشاه بود و بیش از دیگران شاه را بر ضد او برانگیخت . سلطان‌العلما احتمالاً در سال ۶۱۰ هجری قمری ، هم‌زمان با هجوم چنگیزخان از بلخ کوچید و سوگند یاد کرد که تا محمد خوارزمشاه بر تخت نشسته ، به شهر خویش بازنگردد . روایت شده‌است که در مسیر سفر با فریدالدین عطار نیشابوری نیز ملاقات داشت و عطار ، مولانا را ستود و کتاب اسرارنامه را به او هدیه داد. وی به قصد حج ، به بغداد و سپس مکه و پس از انجام مناسک حج به شام رفت و تا اواخر عمر آن‌جا بود و علاءالدین کیقباد پیکی فرستاد و او را به قونیه دعوت کرد . مولانا در نوزده سالگی با گوهر خاتون ازدواج کرد . سلطان‌العلما در حدود سال ۶۲۸ هجری قمری جان سپرد و در همان قونیه به خاک سپرده شد . در آن هنگام مولانا جلال‌الدین ۲۴ سال داشت که مریدان از او خواستند که جای پدرش را پر کند .

 

همه کردند  رو  به  فرزندش   که تویی در جمال مانندش
شاه ما زین سپس تو خواهی بود   از تو خواهیم جمله مایه و سود
 


       سید برهان‌الدین محقق ترمذی ، مرید پاکدل پدر مولانا بود و نخستین کسی بود که مولانا را به وادی طریقت راهنمایی کرد . وی سفر کرد تا با مرشد خود ، سلطان‌العلما در قونیه دیدار کند ؛ اما وقتی که به قونیه رسید ، متوجه شد که او جان باخته‌است . پس نزد مولانا رفت و بدو گفت : در باطن من علومی است که از پدرت به من رسیده . این معانی را از من بیاموز تا خلف صدق پدر شوی . مولانا نیز به دستور او به ریاضت پرداخت و نه سال با او همنشین بود تا اینکه برهان‌الدین جان باخت .



شمس تبریزی


    مولانا در ۳۷ سالگی عارف و دانشمند دوران خود بود و مریدان و مردم از وجودش بهره‌مند بودند تا اینکه شمس‌الدین محمد بن ملک داد تبریزی روز شنبه ۲۶ جمادی‌الاخر ۶۴۲ نزد مولانا رفت و مولانا شیفته او شد . در این ملاقات کوتاه وی دوره پرشوری را آغاز کرد . در این ۳۰ سال مولانا آثاری برجای گذاشت که از عالی‌ترین نتایج اندیشه بشری است . و مولانا حال خود را چنین وصف می‌کند :

زاهد بودم ترانه گویم کردی   سر حلقهٔ بزم و باده جویم کردی
سجاده نشین با وقاری بودم   بازیچهٔ کودکان کویم کردی


پیوستن شمس تبریزی به مولانا


          روزی مولوی از راه بازار به خانه بازمی‌گشت که عابری ناشناس گستاخانه از او پرسید : «صراف عالم معنی ، محمد برتر بود یا بایزید بسطامی ؟ » مولانا با لحنی آکنده از خشم جواب داد : «محمد(ص) سر حلقه انبیاست ، بایزید بسطام را با او چه نسبت ؟ » درویش تاجرنما بانگ برداشت :  « پس چرا آن یک سبحانک ما عرفناک گفت و این یک سبحانی ما اعظم شأنی به زبان راند ؟ »  پس از این گفتار ،  بیگانگی آنان به آشنایی تبدیل شد . نگاه شمس تبریزی به مولانا گفته بود از راه دور به جستجویت آمده‌ام اما با این بار گران علم و پندارت چگونه به ملاقات الله می‌توانی رسید ؟

و نگاه مولانا به او پاسخ داده بود : « مرا ترک مکن درویش و این‌بار مزاحم را از شانه‌هایم بردار . »

شمس تبریزی در حدود سال ۶۴۲ هجری قمری به مولانا پیوست و چنان او را شیفته کرد ، که درس و وعظ را کنار گذاشت و به شعر و ترانه و دف و سماع پرداخت و از آن زمان طبعش در شعر و شاعری شکوفا شد و به سرودن اشعار پر شور عرفانی پرداخت .  کسی نمی‌داند شمس تبریزی به مولانا چه گفت و آموخت که دگرگونش کرد ؛ اما واضح است که شمس تبریزی عالم و جهاندیده بود و برخی به خطا گمان کرده‌اند که او از حیث دانش و فن بی‌بهره بوده‌است که نوشته‌های او بهترین گواه بر دانش گسترده‌اش در ادبیات ،  لغت ،  تفسیر قرآن و عرفان است .



غیبت موقت شمس تبریزی

   مریدان که می‌دیدند که مولانا مرید ژنده‌پوشی گمنام شده و توجهی به آنان نمی‌کند ،  به فتنه‌جویی روی آوردند و به شمس تبریزی ناسزا می‌گفتند و تحقیرش می‌کردند . شمس تبریزی از گفتار و رفتار مریدان رنجید و در روز پنجشنبه ۲۱ شوال  ۶۴۳ ، هنگامی‌که مولانا ۳۹ سال داشت ، از قونیه به دمشق کوچید . مولانا از غایب بودن شمس تبریزی نا آرام شد . مریدان که دیدند رفتن شمس تبریزی نیز مولانا را متوجه آنان نساخت با پشیمانی از مولانا پوزش‌ها خواستند .

پیش شیخ آمدند لابه‌کنان   که ببخشا مکن دگر هجران
توبهٔ ما بکن ز لطف قبول   گرچه کردیم جرم‌ها ز فضول


مولانا فرزند خود سلطان ولد را همراه جمعی به دمشق فرستاد تا شمس تبریزی را به قونیه باز گردانند .  شمس تبریزی بازگشت و سلطان ولد به شکرانهٔ این موهبت یک ماه پیاده در رکاب شمس تبریزی راه پیمود تا آنکه به قونیه رسیدند و مولانا از گرداب غم و اندوه رها شد .



غیبت دائم شمس تبریزی

پس از مدتی دوباره حسادت مریدان برانگیخته شد و آزار شمس تبریزی را از سر گرفتند . شمس تبریزی از کردارهایشان رنجید تاجایی‌که که به سلطان ولد شکایت کرد:

 

خواهم این بار آنچنان رفتن   که نداند کسی کجایم من
همه گردند در طلب عاجز   ندهد کس نشان ز من هرگز
چون بمانم دراز، گویند این   که ورا دشمنی بکشت یقین

شمس تبریزی سرانجام بی‌خبر از قونیه رفت و ناپدید شد . تاریخ سفر او و چگونگی آن به درستی دانسته نیست .



شیدایی مولانا

مولانا در دوری شمس تبریزی ناآرام شد و روز و شب به سماع پرداخت و حال آشفته‌اش در شهر بر سر زبان‌ها افتاد.

 

روز و شب در سماع رقصان شد   بر زمین همچو چرخ گردان شد


    مولانا به شام و دمشق رفت اما شمس را نیافت و به قونیه بازگشت . او هر چند شمس تبریزی را نیافت ؛ ولی حقیقت شمس تبریزی را در خود یافت و دریافت که آنچه به دنبالش است در خودش حاضر و متحقق است . مولانا به قونیه بازگشت و رقص و سماع را از سر گرفت و جوان و خاص و عام مانند ذره‌ای در آفتاب پر انوار او می‌گشتند و چرخ می‌زدند . مولانا سماع را وسیله‌ای برای تمرین رهایی و گریز می‌دید. چیزی که به روح کمک می‌کرد تا دررهایی از آنچه او را مقید در عالم حس و ماده می‌دارد پله پله تا بام عالم قدس عروج نماید . چندین سال گذشت و باز حال و هوای شمس تبریزی در سرش افتاد و به دمشق رفت ؛ اما باز هم شمس تبریزی را نیافت و به قونیه بازگشت .



مولانا و صلاح‌الدین زرکوب

  مولانا همچون عارفان و صوفیان بر این باور بود که جهان هرگز از مظهر حق خالی نمی‌گردد و حق در همهٔ مظاهر پیدا و ظاهر است و اینک باید دید که آن آفتاب جهان‌تاب از کدامین کرانه سر برون می‌آورد و از وجود چه کسی نمایان می‌شود.

روزی مولانا از کنار زرکوبان می‌گذشت . از آواز ضرب او به چرخ در آمد و شیخ صلاح‌الدین زرکوب به الهام از دکان بیرون آمد و سر در قدم مولانا نهاد و از وقت نماز پیشین تا نماز دیگر با مولانا در سماع بود . بدین ترتیب مولانا شیفته صلاح‌الدین شد و شیخ صلاح‌الدین زرکوب جای خالی شمس تبریزی را تا حدودی پر کرد . صلاح‌الدین مردی عامی و درس‌نخوانده از مردم قونیه بود و پیشهٔ زرکوبی داشت . مولانا زرکوب را جانشین خود کرد و حتی سلطان ولد با همه دانشش از او اطاعت می‌کرد . هر چند سلطان ولد تسلیم سفارش پدرش بود ولی مقام خود را به ویژه در علوم و معارف برتر از زرکوب می‌دانست ؛ اما سرانجام دریافت که دانش و معارف ظاهری چاره‌ساز مشکلات روحی و معنوی نیست . او با این باور مرید زرکوب شد . صلاح‌الدین زرکوب نیز همانند شمس مورد حسادت مریدان بود اما به هر حال مولانا تا ۱۰ سال با او انس داشت تا اینکه زرکوب بیمار شد و جان باخت و در قونیه دفن شد .



مولانا و حسام‌الدین چلبی

 

 حسام‌الدین چلبی  از عارفان بزرگ و مرید مولانا بود . مولانا با او نیز ۱۰ سال همنشین بود . مولانا به سفارش حسام الدین مثنوی معنوی را به رشته ی نگارش در آورد و گه گاه در مثنوی نام حسام الدین به چشم می خورد به همین سبب در ابتدای امر نام حسامی نامه را برای مثنوی معنوی بر می گزیند .


 

                                     درگذشت مولانا

 


آرامگاه مولوی در قونیه

مولانا ، پس از مدت‌ها بیماری در پی تبی سوزان در غروب یکشنبه ۵ جمادی الآخر ۶۷۲ هجری قمری درگذشت .

در آن روز پرسوز ، قونیه در یخ‌بندان بود .  سیل پرخروش مردم ، پیر و جوان ، مسلمان و گبر ، مسیحی و یهودی همگی در این ماتم شرکت داشتند . افلاکی می‌گوید : « بسی مستکبران و منکران که آن روز ، زنّار بریدند و ایمان آوردند . » و ۴۰ شبانه روز این عزا و سوگ بر پا بود :

بعد چل روز سوی خانه شدند   همه مشغول این فسانه شدند
روز و شب بود گفتشان همه این   که شد آن گنج زیر خاک دفین

 

                        آثار مولانا

 
نسخه‌ای خطی از دیوان مولوی
 

                  مثنوی معنوی

 
 


نسخه‌ای خطی از مثنوی معنوی در شیراز

    مولانا کتاب مثنوی معنوی را با بیت  « بشنو از نی چون حکایت می‌کند / از جدایی‌ها شکایت می‌کند » آغاز می‌نماید . در مقدمهٔ عربی مثنوی معنوی نیز که نوشته خود مولانا است ، این کتاب به تأکید «اصول دین» نامیده می‌شود      (( به عربی :  « هذا كتابً المثنوي ، وهّو اصولُ اصولِ اصولِ الدين »)‏) . مثنوی معنوی حاصل پربارترین دوران عمر مولاناست . چون بیش از ۵۰ سال داشت که نظم مثنوی را آغاز کرد . اهمیت مثنوی نه از آن رو که از آثار قدیم ادبیات فارسی است ؛ بلکه از آن جهت است که برای بشر سرگشته امروز پیام رهایی و وارستگی دارد . مثنوی فقط عرفان نظری نیست بلکه کتابی است جامع عرفان نظری و عملی . او خود گفته‌است : « مثنوی را جهت آن نگفتم که آن را حمایل کنند ، بل تا زیر پا نهند و بالای آسمان روند که مثنوی معراج حقایق است نه آنکه نردبان را بر دوش بگیرند و شهر به شهر بگردند . » بنابراین ، عرفان مولانا صرفاً عرفان تفسیر نیست بلکه عرفان تغییر است .

اگر بخواهیم مجموعۀ عظیم و پربار بیست و شش هزار بیتی مثنوی معنوی را کوتاه و خلاصه کنیم ، به هجده بیتی می‌رسیم که سرآغاز دفتر اوّل مولاناست و به « نی نامه » شهرت یافته‌است . گرچه آغاز مثنوی مولانا ( نی نامه ) با دیگر آثار نثر و نظم فارسی تفاوت دارد امّا روح نیایش و توجّه به حق ، در تار و پود آن نهفته‌است .

این  « نی »  همان مولاناست که به عنوان نمونۀ یک انسان آگاه و آشنا با حقایق عالم معنا ، خود را اسیر این جهان مادّی می‌بیند و « شکایت می‌کند » که چرا روح آزادۀ او از « نیستانِ » عالم معنا بریده‌ است . او در مثنوی و دیوان شمس ، بارها خود ، یا انسان آگاه را به نی و چنگ تشبیه کرده‌است :

ما چو چنگیم و تو زخمه می‌زنی......

ما چو ناییم و نوا در ما زتوست......


 

                                   دیوان شمس تبریزی

 
 
نسخه‌ای خطی از کلیات شمس تبریزی در قونیه

غزلیات و « دیوان شمس تبریزی » (یا دیوان کبیر) ، محبوبیت فراوانی کسب کرده‌اند . درصد ناچیزی از این غزلیات به زبان‌های یونانی[و عربی و ترکی است و عمده غزلیات موجود در این دیوان به فارسی سروده شده‌اند . به علاوه بیش از سی و پنج هزار بیت به فارسی ، او حدود هزار بیت به عربی و کمتر از دویست بیت ( اغلب به ملمع فارسی - ترکی یا فارسی - یوانی ) به ترکی و یونانی ( جمعاً کمتر از یک سوم از یک درصد اشعارش ) در این دیوان دارد .



رباعیات

رباعیات مولانا بخشی از دیوان اوست .  این قسمت از آثار مولانا در مطبعۀ اختر (اسلامبول) به سال ۱۳۱۲ هجری قمری به طبع رسیده و متضمن ۱۶۵۹ رباعی یا ۳۳۱۸ بیت است

برای نمونه:

عشق از ازل است و تا ابد خواهد بود   جوینده عشق بی‌عدد خواهد بود
فردا که قیامت آشکارا گردد   هرکس که نه عاشق است رد خواهد بود

 

 
نسخه‌ای خطی از مثنوی در قونیه

فیه ما فیه

 

این کتاب مجموعۀ تقریرات مولاناست که در طول سی سال در مجالس فراهم آمده‌است . این سخنان توسط پسر او سلطان ولد یا یکی دیگر از مریدان یادداشت شده و بدینصورت درآمده‌ است . نثر این کتاب ساده و روان است و درون‌ مایه‌ای ازمطالب عرفانی دینی واخلاقی دارد .


مجالس سبعه

 

مجموعهٔ مواعظ و مجالس مولانا یعنی سخنانی است که به وجه اندرز و به‌طریق تذکیر بر سر منبر بیان کرده‌ است . نسخۀ خطی این کتاب در کتابخانۀ سلیم آقا دراسگدار محفوظ و در تاریخ کتابت آن سال ۷۸۸ می‌باشد .


مکتوبات

 

(همچنین مشهور به مکاتیب) مجموعهٔ نامه‌های صد و پنجاه‌گانۀ مولاناست به معاصرین خود و دو نسخۀ آن در کتابخانۀ دارالفنون اسلامبول موجود است .


مولوی و عطار

بجز پدر مولانا و شمس تبریزی ، مولانا به عارفان پیشین نیز اشاره می‌کند:

هفت شهر عشق را عطار گشت   ما هنوز اندر خم یک کوچه ایم

یا:

عطار روح بود و سنائی دو چشم او   ما از پی سنائی و عطار می‌روی
 

گیاهان دارویی
نقشه سایت



 
تبلیغات









 
کاربران
1400 فروردين
شنبه
28
جملات متحرک
چهار پایه میز شادی در جهان را

مولانا  با : مرنج و مرنجان

وحافظ با : بنوش و بنوشان

به ما آدرس داده اند

سعادت ما در همین چهار پایه اند
سخن روز
زندگی مانند سفر کردن با قطار است به همراه ایستگاه ها ؛ تغییر مسیرها و حوادث !!!
دعوت به همکاری
از پزشکان محترم گیاه درمانی که
در طب سنتی ایران و نیز دانش پزشکی جدید
تخصص لازم را دارند
جهت پاسخگویی به سئوالات بینندگان
و ارائه مقالات و تبادل نظر برای ارتقاءکیفیت
سایت گیاه دارویی پیروز درخواست همکاری داریم
     خواهشمندیم با ایمیل  


info@pherbal . com

یا تلفن مدیریت به ش : 03132684045 تماس بگیرید
با تشکر و قدر دانی فراوان

 
مدیر سایت

مدیر فعلی : شاطری پور
نظرسنجی
نظرتان در رابطه با کتاب توحید چیست؟
كارت پستال